Het vergeten kind

Een zeer beknopte en gedeeltelijke weergave van een ontmoeting.  

Op een avond bespreek ik met mijn man dat ik namens ZielsZijn graag een financiële bijdrage wil leveren aan een goed doel. Die nacht wordt “Het vergeten kind” in mij gelegd en sta ik op met het weten dat dit het goede doel moet zijn. Die ochtend heb ik een ontmoeting en na afloop wil de klant meer betalen. Ik zeg haar meteen dat het bedrag voor het goede doel van “Het vergeten kind” is. Zelf heeft ze ook zijdelings met “Het vergeten kind” te maken gehad, nadat ze met haar dochter jaren terug uit huis is gevlucht..

..Tijdens de ontmoeting gaat mijn aandacht naar haar eerste partner en man. Ik ‘voel’ hoe hij boos door het huis loopt en ik ‘hoor’ hoe hij met de deuren klappert. Ik ‘voel’ hoe de klant in een hoekje staat en ik ‘hoor’ hoe er naar haar wordt gescholden. Ik ‘ervaar’ hoe alles bij haar binnenkomt. Het zet zich als het ware vast bij haar vijfde energiepunt, haar keel. Voor de verwerking zou het goed voor haar zijn om te schreeuwen. De klant vertelt vervolgens over een bijzondere paranormale ervaring waarbij ze inderdaad heeft gehuild en geschreeuwd. Het voelde alsof ze hierbij door gene zijde werd geholpen, omdat het zo anders was. Ze vertelt dat ze hierbij onder andere door de bewuste partner die inmiddels is overleden is geholpen.

Ik ‘voel’ hoe de energie in de ruimte verandert en dat hij zich voor haar meldt. Ik ‘grijp’ naar mijn linkerpols en ‘voel’ dat ik om mijn linkerpols een voor mij belangrijke armband draag. Het klopt, het is een voor hem speciale armband waarvan hij heeft gezegd dat hij deze altijd met zich mee wil dragen, dus ook in de kist. Ik ‘grijp’ naar mijn ring en ‘zie’ hoe haar naam erin is gegraveerd en ‘voel’ welke verbinding ze nu samen hebben. Opeens besef ik mij dat voorafgaand aan de ontmoeting zich al een man bij mij meldde die sprak over “verdronken in alcohol” en herinner ik mij dat ik de dag voor de ontmoeting meerdere malen een niet te verklaren alcohollucht heb geroken. Hij spreekt over het einde van zijn aardse leven en over zijn tatoeages. Tot slot gaat hij op zijn knieën, vouwt zijn handen samen (in biddende vorm) en vraagt haar om vergeving. Ik ‘voel’ dat hij nu achter haar staat en ook achter de relatie met haar huidige partner.

Aan het  begin van de ontmoeting heb ik gesproken over een miskraam. De klant heeft dit onbewust altijd geweten en heeft dit kindje destijds ook een speciale plek gegeven. De informatie over dit kindje kwam van mijn gids, maar mijn gids moet dit van de overleden partner en tevens vader van het kindje hebben geweten. Mijn gids kan mij vaak beter als instrument gebruiken dan een overledene.

Terwijl we na afloop van de ontmoeting in de gang over “Het vergeten kind” spreken, laat boven een speelgoeddier van mijn dochter zich uit het niets meerdere malen van zich horen. Daar houd ik van! Die avond vraag ik mij af wie “Het vergeten kind” in mij heeft gelegd, mijn gids, de overleden partner van de klant of beiden. Hoe dan ook, de brug is gelegd.

Terug naar boven